Eylül 19, 2021

Yargıtay, ‘ya o ya ben’ diyerek iş arkadaşının işten atılmasını isteyen çalışanı affetmedi!

ile admin

İş Kanunu’nun 25. unsurunun “d” bendinde patronun haklı sebeple derhal fesih hakkını kullanmasına imkan tanıyan “işçinin patronun başka emekçisine sataşması” durumu düzenlenmiş ise de, feshe ait bilgisi olmayan şahit anlatımları ve evrak kapsamı incelendiğinde, davacının öbür personelin kendisine sataştığını sav ve ispat etmiş olmadığı; şu halde, davacının birlikte çalışmak istemediği başka personel tarafından patron bakımından haklı bir fesih sebebinin bulunduğunu da ortaya koyamadığı anlaşılmaktadır.

Açıklanan sebeplerle; davacının fesih bildiriminde ileri sürdüğü sebebin, haklı olmadığı anlaşıldığından davacının kıdem tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü yanlışlı olmuştur.”

Davanın detayları ise şöyle:

9. Hukuk Dairesi 2016/27136 E. , 2020/12188 K.

“İçtihat Metni”MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar ortasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin müddetinde olduğu anlaşıldı. Dava evrakı için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra evrak incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalıya ilişkin işyerinde 10.11.2012- 14.07.2014 tarihleri ortasında, “Fırın ustası, şefi ve sorumlusu ” olarak en son net 3.000,00 TL fiyatla çalıştığını, bir çalışma arkadaşının işyerindeki nizamı bozduğuna ait şikayetinin işverence dikkate alınmaması ve taleplerine karşın personellik alacaklarının işverence ödenmemesi üzerine iş mukavelesinin emekçi tarafından haklı sebeple feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık fiyatlı müsaade, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil fiyatı alacakları ile minimum geçim indirimi alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Karşılığının Özeti:

Davalı vekili, davacının çalışma arkadaşının işten çıkarılması talebini haksız bularak reddettiklerini, davacının da bunun üzerine 14.07.2014 tarihinden beri müsaade almaksızın ve haklı bir mazereti bulunmaksızın işe gelmediğini, bu sebeple davacının kıdem tazminatı talebinin reddi gerektiğini, davacının 15.12.2012 tarihinde işe başlayıp imzalı bordroda görüldüğü üzere aylık net 1.320,49 TL fiyat aldığını, fazla çalışma, hafta tatili, yıllık müsaade, ulusal bayram ve genel tatil ve taban geçim indirimi alacağının bulunmadığını ile sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda toplanan kanıtlara nazaran ve uzman raporu doğrultusunda yazılı münasebet ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Münasebet:

1-Dosyadaki yazılara toplanan kanıtlarla kararın dayandığı yasal gerektirici sebeplere nazaran, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Taraflar ortasında iş kontratının kıdem tazminatı ödenmesini gerektirecek halde son bulup bulmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı tarafından patrona noter kanalıyla gönderilen fesih bildiriminde, iş kontratının fesih sebebi özetle; işyerine alınan yardımcı elemanın daima tartışma yaratması, işi önemli yapmaması, yetkililere durum bildirilerek tahlil bulunması istenmesine rağmen yetkililerce rastgele bir tahlil bulunmaması sebebiyle davacının çalışmaya devam edemeyecek olması, halinde açıklanmıştır. Dava dilekçesinde ise; davacının patrona şikayetini bildirerek bir hafta içerisinde tahlil bulunmaz ise SGK primlerinin eksik ödenmesi ve ödenmeyen personellik alacaklarının bulunması sebebiyle iş kontratına haklı olarak son vereceğini kelamlı olarak ihtar ettiği ileri sürülmüştür. Davalı ise, davacının yardımcı eleman olarak işe başlayan emekçi ile anlaşamadığını bunun üzerine bu emekçinin işten çıkarılmaz ise kendisinin işi bırakacağını söylediğini, davalı patronun yalnızca davacının anlaşamaması sebebiyle çalışanlar ortasında tercih yapmaya zorlanmasının gerçek olmadığını, bu sebeple davacının öbür çalışanın işine son verilmesi istikametindeki talebinin reddedildiğini, davacının bunun üzerine iş mukavelesine haksız olarak son verdiğini, fesih sebebi olarak dava dilekçesine personellik alacaklarının ödenmemesinin de eklenmesinin ise haksız feshe destek yaratmak gayesiyle olduğunu savunmuştur. Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda personellik alacaklarının ödenmemesi ve SGK primlerinin gerçek fiyat üzerinden yatırılmaması sebebiyle davacı tarafından yapılan fesih haklı kabul edilerek kıdem tazminatı karar altına alınmıştır. Ne var ki; varılan bu sonuç fesih sebebiyle örtüşmemektedir.

Şöyle ki; derhal fesih hakkı, sebebe bağlı yenilik doğuran bir haktır. Bu sebeple fesih bildiriminde belirtilen sebep, kural olarak değiştirilemez, genişletilemez yada öteki bir sebep eklenemez. Buna kısaca, “fesih sebebine bağlılık ilkesi” denilmektedir. ( Bkz. Göktaş, Seracettin, Türk İş Hukukunda Haksız fesih 1. B, Eylül 2020, sf. 81. ) Patrona gönderilen fesih ihtarında dayanılmayan bir sebebin dava dilekçesinde fesih sebebi olarak ileri sürülmesi bu unsura karşıttır. Şu durumda; Mahkemece personellik alacaklarının ödenmemesi ve SGK primlerinin gerçek fiyat üzerinden yatırılmaması sebeplerinin fesih sebebi olarak kıymetlendirilmesi hakikat olmamıştır.

Davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığının tespiti için fesih bildiriminde belirtilen sebebin haklı sebep oluşturup oluşturmayacağı irdelenmelidir. Emekçinin haklı sebeple derhal fesih hakkı, 4857 Sayılı İş Kanunu’nun 24. hususunda düzenlenmiştir. Hususta belirtilen sebepler incelendiğinde, emekçinin bir diğer personel ile anlaşamamasının haklı fesih sebebi olarak düzenlenmiş olmadığı, somut uyuşmazlıkta unsurun “d” bendinde düzenlendiği halde cinsel tacizinin bildirilmesine karşın işverence önlenmemesi üzere bir durumun da sözkonusu olmadığı görülmektedir.

Öte yandan; İş Kanunu’nun 25. unsurunun “d” bendinde patronun haklı sebeple derhal fesih hakkını kullanmasına imkan tanıyan “işçinin patronun öteki personeline sataşması” durumu düzenlenmiş ise de, feshe ait bilgisi olmayan şahit anlatımları ve evrak kapsamı incelendiğinde, davacının başka çalışanın kendisine sataştığını sav ve ispat etmiş olmadığı; şu halde, davacının birlikte çalışmak istemediği öbür emekçi istikametinden patron bakımından haklı bir fesih sebebinin bulunduğunu da ortaya koyamadığı anlaşılmaktadır.

Açıklanan sebeplerle; davacının fesih bildiriminde ileri sürdüğü sebebin, haklı olmadığı anlaşıldığından davacının kıdem tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü kusurlu olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın üstte yazılı sebepler ile BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.10.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.

Kaynak: Memurlar